ارسال شده توسط داود در تاریخ: ۱۱ آبان ۱۳۸۷
دیشب(جمعه شب) به اتفاق دوستان به سینما رفتیم تا سینمایی دعوت ساخته ی ابراهیم حاتمی کیا و به نوشته چیستا یثربی را که طی چند روز اخیر بحث ها و انتقادات بیشماری را که بر آن وارد بو را ببینیم.
موضوع فیلم در مورد حاملگی های ناخواسته و سقط جنین بود که حرفهای زیادی برای گفتن داشت اما حیف که با و جود این همه بازیگرهای خوب و پر ستاره بودن(مهناز افشار،آناهیتا نعمتی،کتایون ریاحی،گوهر خیر اندیش،سارا خوئینی ها و …) نتوانست آن طور که باید وشاید حق مطلب را ادا کند و مخاطب را تفهیم کند به طوری که حتی بعضی از دوستان من می خواستند از میانه فیلم آن را ترک گویند اما چیزی که در این فیلم برای من جالب بود نحوه ی شخصیت پردازی های مختلف و نحوه ی برخورد هر کدام از آنها با مشکلی بود که برای آنها پیش آمده بود و این که چگونه می توان با مساله سقط جنین از لحاظ عرف و جنبه های اجتماعی آن کنار آمد بهر حال این را هم بگویم که خود من زمانی که اطلاع پیدا کردم این اولین فیلم غیر جنگی حاتمی کیاست بیشتر برای دیدن آن ترغیب شدم و برای دیدن آن لحظه شماری می کردم البته باید بگویم تا بحال با کارهای قبلی حاتمی کیا تفاوتی بسیار داشت زیرا که این فیلم کاملا زنانه است و تنها فیلمی که من از ابراهیم حاتمی کیا را که در خاطرم مانده و در آن یک زن نقشی پررنگ داشته است آن هم هما روستا در فیلم از کرخه تا راین بوده است بهر حال این نظر شخصی من است.
در این فیلم تنها ایرادی که می توانم بر آن وارد ببینم فقط وجود یک گاف است و آن هم اعلام نظر نتایج آزمایشگاهی آن هم به صورت تلفنی است! که در طول این چند ماه ای که در آزمایشگاه های تشخیص طبی که کار کرده ام همیشه نتایج به صورت کتبی به مراجعه کنندکان ارائه می شده است و نه به صورت شفاهی!
بهر حال این اولین تجربه حاتمی کیاست اما ازو انتظارهای بیشتری داریم هر چند او یک گارگردان واکنش گراست و سینمای خودش را دارد ولی….
برای دیدن عکس های بیشتر از این نشست خبری لطفاً اینجا کلیک کنید.
1 | کاشکی
۱۲ آبان ۱۳۸۷ در ساعت ۱۱:۵۳ ق.ظ
عجب!!!
البته من زیاد سینما رفتن رو باش حال نمیکنم
سیدیش اومد میریم میبینیم
تو هم خب بعدا بیا تعریف کن برام
دیدگاههای تازه